мести́ (imperfektiivinen) (preteriti мёл, мела jne.)
- lakaista
- Я мету́ и мету́...
- (kuvaannollisesti) pyyhältää; (lumesta) tuiskuta, tuiskuttaa, pyryttää, pyrytä
- Метёт! – Pyryttää! (Kylläpä) tuiskuaa!
- Вдоль по улице метелица метёт / за метелицей мой миленький идёт.
- Pitkin katua nyt tuisku pyyhältää, tuiskun perässä mun kultaseni viilettää. (venäläinen kansanomainen romanssi)
| preesens | imperatiivi |
| я | мету́ | - |
| ты | метёшь | мети́ |
| он, она, оно | метёт | - |
| мы | метём | - |
| вы | метёте | мети́те |
| они | мету́т | - |
preteriti
| он | мёл |
| она | мела́ |
| оно | мело́ |
| они | мели́ |
