изгиб
Wikisanakirja
Substantiivi [muokkaa]
изги́б m.
- kaarre, mutka
| |
yksikkö |
monikko |
| nominatiivi |
изги́б |
изги́бы |
| genetiivi |
изги́ба |
изги́бов |
| datiivi |
изги́бу |
изги́бам |
| akkusatiivi |
изги́б |
изги́бы |
| instrumentaali |
изги́бом |
изги́бами |
| prepositionaali |
изги́бе |
изги́бах |